Untitled Document
Kapusta brukselska
Wartość odżywcza. Kapusta brukselska ma większą wartość odżywczą i smakową niż kapusta głowiasta. Główki zawierają dużo witamin, zwłaszcza witaminy C i dwa razy tyle białka co kapusta głowiasta. Są również dobrym źródłem soli mineralnych, zwłaszcza żelaza, fosforu i wapnia. Odmiany. Do uprawy na działce poleca się zarówno odmiany wczesne, jak i późne na użytek zimowy.
Jadę F| - mieszaniec heterozyjny wyhodowany w Japonii. Odmiana wczesna; zbiera się ją 2 tygodnie wcześniej niż inne odmiany, bardzo plenna, główki ma średniej wielkości, bardzo ścisłe, dorastające jednocześnie na całej długości łodygi. Wysokość roślin dochodzi do 50 cm. Odmiana odporna na wewnętrzne brunatnienie główek.
Fest und Viel - odmiana najbardziej rozpowszechniona, plenna, uprawia się ją na użytek zimowy, dobrze się przechowuje. Od wysadzenia rozsady do zbioru upływa 5 miesięcy. Wysokość roślin wynosi 70-°0 cm.
Maczuga - odmiana polskiej hodowli, późna, plenna, mniej od innych wymagająca co do gleby, odporna na choroby. Główki są średniej wielkości, ścisłe, gęsto osadzone na roślinie. Wysokość roślin 60-70 cm. Wymagania klimatyczne i glebowe. Kapusta brukselska jest bardzo wytrzymała na niskie temperatury, znosi bowiem mrozy do-10°C. Wymagania jej co do wody są tak samb duże, jak innych kapustnych, natomiast jest mniej wymagająca co do gleby, udaje się bowiem również na glebach lżejszych, mniej żyznych.
Stanowisko w zmianowaniu i nawożenie. Kapustę brukselską uprawia się w pierwszym roku po oborniku jako plon główny lub śródplon. Przedplonern może być szpinak, sałata, rzodkiewka. Początkowo między wolno rosnącą brukselką można uprawiać wczesne pomidory lub ogórki. Nawożenie kapusty brukselskiej nie różni się od nawożenia kapusty głowiastej. Obornik stosuje si? w ilości 30 kg/10 m2. Przenawożenie obornikiem może być przyczyną tworzenia się luźnych główek. Dawki nawozów mineralnych stosowanych przedsiew-. j pogłównie są takie same, jak pod kapustę głowiastą. Nadmiar azotu owoduje opóźnienie zawiązywania główek, potas natomiast wpływa korzyst-nie na ich ścisłość.
Uprawa i pielęgnowanie. Nasiona wysiewa się na rozsadniku w połowie kwietnia, w ilości takiej jak kapustę, rozsadę sadzi się w końcu maja lub na początku czerwca w rozstawie 60 x 60 cm. Późną odmianę Maczuga lepiej wysiać nieco wcześniej. W uprawie kapusty brukselskiej stosuje się takie same zabiegi, jak w uprawie kapusty głowiastej. Wrazie suszy zaleca się podlewanie, na które brukselka bardzo dobrze reaguje.
Czasem konieczne jest ogławianie, to znaczy usunięcie części szczytowej rozety liści, która stanowi zakończenie łodygi. Zdarza się to wtedy, gdy wskutek późnego posadzenia, nie sprzyjającej pogody czy przenawożenia azotem kapusta brukselska we wrześniu nie zaczęła jeszcze zawiązywać główek. Usunięcie pąka szczytowego hamuje wzrost i przyspiesza zawiązywanie się główek, wpływa jednak osłabiająco na roślinę i może obniżyć jej plon. Zbiór. Zbioru kapusty brukselskiej dokonuje się późną jesienią, po pierwszych silniejszych przymrozkach. Po przemarznięciu wzrasta w główkach zawartość cukrów, co wpływa dodatnio na smak. Wyjmuje się całe rośliny z korzeniami i dołuje się w piwnicy, skąd stopniowo bierze się je do spożycia, wyłamując główki z kątów liści. Można również pozostawić brukselkę w gruncie i zbierać stopniowo przez całą zimę.
|
 |